Waarom Leafy bestaat
Niet door moeilijke woorden, maar door de vijftien seconden omweg elke keer dat je er een tegenkomt.
Ik las een boek op mijn laptop. Een goed boek, van het soort waarbij de wereld stil wordt en er alleen jij en de woorden zijn.
Toen kwam ik een woord tegen dat ik niet kende.
Selecteren. Kopiëren. Nieuw tabblad. Plakken. Vertalen. Terug naar het tabblad. Mijn plek terugvinden. Nog één zin lezen.
Vijftien seconden. Meer was er niet nodig om de betovering te verbreken. Ik las niet meer. Ik was een workflow aan het beheren.
Twee alinea's later gebeurde het weer. En nog eens. Ik begon een woordenlijst in Notities, weer een app om te beheren, weer iets om te vergeten.
Op een avond besefte ik dat ik al twintig minuten op dezelfde pagina zat. Niet omdat die moeilijk was. Maar omdat de tools me er steeds uit trokken.
Ik begon boeken in andere talen te vermijden. Wat mijn woordenschat moest laten groeien, was de reden geworden dat ik stopte met lezen.
Wat als je de pagina nooit verliet? Eén toetsaanslag. Het woord wordt opgezocht en lokaal opgeslagen, terwijl jij verder leest.
Geen tabbladen. Geen kopiëren en plakken. Geen "waar was ik?".
En de woorden die je vastlegt? Die staan in je bibliotheek op je Mac: doorzoekbaar, exporteerbaar, in mappen te sorteren wanneer je maar wilt.
Klein, vers, opgeraapt uit een zin of een kop. Je bibliotheek vult zich, blad voor blad, boek voor boek.
Je springt niet van beginner naar vloeiend. Je groeit één ring tegelijk, één woord, één pagina, één hoofdstuk. Leafy bewaart elke vangst zodat die groei zichtbaar blijft.
Een boom groeit niet door te haasten.
Hij groeit door niet te stoppen.
Leafy werd niet geboren in een productvergadering. Het ontstond uit een gefrustreerde avond met een boek dat ik niet kon uitlezen.
Het is pril, een bèta, een zaailing. Maar het idee is eenvoudig: lezen moet je laten groeien, niet vertragen. Als dat bij je past, ga mee.
Downloaden voor Mac